THAILAND 24: Op weg naar Chiang Mai

Van Bangkok naar Chiang Mai

Op de 10e vertrekken we naar Ayutthaya. Een dorp op ongeveer 1,5 u van Bangkok. Het staat bekend om de historie. Deze plaats was namelijk de oorspronkelijke hoofdstad van Thailand. Maar na de val van de Kmer (een soort Romeins Rijk) is dit Bangkok geworden.

Als we aankomen op het station is het wel duidelijk dat we rechtdoor moeten lopen. Je kunt de pont zien liggen en het water ook. Het staat hoog. Heel hoog. Zeker anderhalve meter hoger dan normaal. Om toch naar de steiger te kunnen moeten we een stukje balanceren over smalle plankjes. Op zich prima, behalve dat ik mijn hele hebben en houden aan mij heb hangen en dat de stroming zeer snel is. Ik hou mijn adem in.

Als de boot aan komt pruttelen zie ik een stoer uitziend vrouwtje achter het stuur. Haar mond staat heel scheef, ze draagt een oversize spijkerjas, een legging en een egyptische sjaal. Zeer behendig manouvreert zij de boot tegen de stroming in naar de steiger. Ze legt ‘m er tegenaan. Maar de boot wordt niet vastgelegd. Ach..nu we toch bezig zijn, denk ik. En ik stap de boot in. Schuin aan de overkant is de steiger al. Ook die houdt net het platform droog. Als we afstappen zie ik dat hier niet 2 plankjes maar 1 plankje breed enige weg naar de straat is. Mijn god! De straaltjes zweet lopen langs mijn hoofd naar beneden. Iets teveel spanning in 33 graden. Maar niets in mij bedenkt op dat moment dat ik de last had kunnen verdelen door eerst mijn ene rugzak naar de kant te brengen en dan de andere. Ik denk alleen maar 1x erover en snel. Voor ik het weet sta ik op de straat, opgelucht. Tjarda maakt zich een stuk minder druk, held! Dan is het tijd om de kaart erbij te pakken om het hostel te vinden. Rechts, links, rechts. Dat kunnen wij. En aangezien de kern van het dorp niet heel groot is, hebben we het 10 min later ook gevonden. Gelukkig, want de 15 kilo zware tassen en de bloedhitte zijn ons bijna teveel aan het worden. Er loopt een vrouwtje de straat op die ons vrijwel direct wijst naar haar hotel en hostel. We besluiten even te gaan kijken. Haar hotel is nog niet af, op de begane grond zijn werklui druk bezig. Wel vraagt ze hoofdprijs. En dat met als enige feature een zwembad. We vragen haar naar het hostel. Wel wat verouderd, een douche over het toilet, maar met prima bedden en airco. We bedingen toegang tot het zwembad erbij en laden de spullen in de kamer. Snel gaan we op weg naar het koffietentje wat ik onderweg had gespot.

Op 5 min loopafstand van ons hostel is het koffietentje wat is ingericht als een houten treinstel. Super schattig. Daarnaast is er airco. Een fijne luxe zo midden op de dag in het warme Ayutthaya.

Het uberschattige ietwat bollige mannetje die beleefdheid tot een nieuw niveau brengt, reikt ons de kaart. Alle soorten koffie die je maar kan bedenken, warm en koud. Even ben ik in het paradijs. Ik neem een caramel machiatto en tjarda een capuccino. Zo lekker als het klinkt, smaken ze ook. En even willen we nooit meer weg. Ik besluit mijn blog af te schrijven die middag (gaat nooit lukken, maar proberen kan). Om 16 u worden we opgehaald bij het hostel voor de excursie dus dan hoeven we pas terug te zijn. Het enige is we dat we moeten lunchen, de jetlag heeft het ritme een beetje in de war geschopt en we krijgen op rare momenten honger. Na een uur in de koffietent besluiten we daarom even een lunchtentje te zoeken. Aan de overkant. 50 meter verder. Knetter uitdagend! We gaan zitten en zien schuin aan de overkant het koffietentje. We lachen.

Om 16 u stappen we met een nederlands stel in een xl tuctuc naar de boot die ons via de rivier langs 3 bijzondere tempels gaat varen.

Eenmaal in de boot zijn we totaal met zo’n 15 toeristen.

De eerste tempel is er 1 zoals je veel ziet. Goudkleurig met rood, grote buddha binnnen en bling bling. Omdat ik gewoon niet voel wat deze mensen voelen bij tempels, heb ik niet eens 20 minuten nodig (tijd die we hebben tijdens de stops). We klimmen weer in de boot, wat opnieuw door het hoog water een uitdaging is, want de steiger overstroomt bij teveel beweging van de boot.

Tussen de tempels door hebben we tijd zat om even de situatie van de mensen en hun huizen aan de rivierzijde te bekijken. En die hebben het even niet zo best nu het zulk hoog water is. Wel zijn ze het gewend. We zien zelfs een man op zijn bankje zitten op zijn veranda, waarbij alleen zijn zitting nog droog is en de rest in het water staat. Het lijkt hem niets te doen.

Sommige huizen staan op palen, anderen hebben een begane grond die volledig is ondergelopen. Soms zie je iemand door het water lopen richting de straat, omdat dit de enige weg uit zijn huis is, soms zitten mensen met hun gezin lekker te eten op het balkon wat nog een meter boven het water uitsteekt.

De tweede tempel is een mengeling van oud en nieuw. Als enige loop ik helemaal naar achter, de tuin in. Een muggennest waar ik erg blij ben met mijn 90% deet van Heidi. Maar het wandelen door de modder en de muggen wordt beloond. Een eeuwenoude mega buddha ligt in een stenen gebouw zonder dak. Even sta ik stil om te genieten van mijn ontdekking. Dan pak ik mijn camera en ontdek algauw dat ik er geen hele mooie foto’s van kan maken.

Snel terug, misschien zijn de 20 minuten om. Halverwege wandel ik tegen Tjarda aan die het niet zo nauw neemt met de 20 minuten. Dit maakt haar ook zo’n leuke reisgenoot. Linksom of rechtsom…als we hier weg willen, dan kunnen we dat. En ze heeft gelijk. Mocht de boot gewoon wegvaren zonder ons, kunnen we ook nog een taxi nemen. Maar de boot is niet weg. We zijn zelfs niet de laatste die de boot op klauteren.

Als laatste bekijken we een tempel ruine. Maar niet voordat we een aanlegsteiger in de vorm van betonnen wand, modder en dun plankje hebben beklommen en dwars door de rimboe de weg op lopen naar de tempel toe. Het maakt de excursie weer net ietsje cooler.

De ruine is prachtig! Helaas missen we de mooie zonsondergang, want het is gewoon hartstikke bewolkt. Maar dat mag de pret niet drukken. We fotograferen er op los en gaan uiteindelijk net voor de laatste terug naar de boot.

Na 3 uur varen komen we terug waar we zijn begonnen. En we lopen met het nederlandse stel terug naar het dorp, waar met zijn viertjes wat eten en kletsen tot zij de nachttrein pakken naar Chiang Mai. Daarna chillen wij nog wat op het terras waar even later een rockbandje speelt, die het zeker niet onverdienstelijk doet! We drinken nog een biertje en leggen een pooltje als de band is gestopt.

Eenmaal terug bij het hostel is hek dicht. En ik krijg met geen mogelijkheid het slot los. Ik ben zolanf aan het klungelen, dat de vrouw des huizes naar beneden komt in slechts een handdoek om voor ons belerend en wel de deur te openen. Het is dan nog geen 23u. Maar je zou bijna je excuses aanbieden.

De volgende ochtend is het plan ‘een beetje door het dorp fietsen, lunchen en bij het zwembad liggen’ een strak plan al zeggen we het zelf.

Het ‘een beetje door ayutthaya fietsen hebben we al snel een beetje te serieus genomen en voor we het weten zijn we van de kaart af. Veel te ver gefietst voor onze eerste stop. Als we terug fietsen zien we weer een toffe tempel ruine en besluiten, ookal stond deze niet op de kaart aangegeven, te stoppen. Als we daarna richting onze eerste echte stop fietsen lukt het weer niet om deze te vinden. Dan maar eerst lunchen! Ook dat tentje kunnen we niet vinden, dus stoppen we bi jhet eerste het beste wat er goed uitziet. We eten op een terras aan het water een overheerlijke curry en drinken een liter water de man. Het is tenslotte nog steeds 33 graden. Je ziet hier niemand fietsen allen die gekke Wilanda’s…wij dus.

Na de lunch besluiten we met de brug naar overkant te fietsen om zo bij onze volgende stop te komen die we hopelijk wel vinden. De brug blijkt een snelweg. En wij met onze gammele kleine fietsjes met halve remmen, horen daar niet. We giebelen terwijl we zo snel mogelijk over de brug proberen te komen. Dat doen we niet meer.

De volgende stop vinden we en slaan we over. We gaan direct door naar het Nederlands – Thaise centrum. Het blijkt een hele tentoonstelling over de verbanden van Nederland en Thailand. Ze zijn er erg trots op. Wij kijken er met een schuin oog naar. Het is en blijft de VOC tijd waar wij heerser waren en we niet heel netjes omgingen met de lokale bevolking. Je leest daar uiteraard niets over. De reden dat het centrum daar staat is omdat er vroeger in de VOC tijd een belangrijke nederlandse post zat direct aan de vaarroute. Het is even leuk en ze hebben airco, wat gewoon fijn is voor de afwisseling. Daarna fietsen we terug en gaan we nu niet via de snelweg, maar via het pontje terug naar de overkant. Precies! Het pontje. Als we er eenmaal staan, denkt geen haar op mijn hoofd aan het oversteken van de plankjes met de fiets. Tjarda wel. Ze brengt zelfs beide fietsen baar de overkant. Ik vraag mij af of ik ook nog iets heldhaftigs ga doen tijdens deze vakantie.

Zwembadtijd!!

Inmiddels is het een beetje gaan waaien en ik gok erop dat het die avond gaat regenen. Maar nog niet, dus is het tijd om even lekker in het water te hengen.

Net voordat we het zwembad in willen zie ik de man die de pomp aan het maken is, nog even zijn neus voetballerstijl legen aan de rand van het zwembad. Ik moet er even van kokhalsen. Gatverdamme echt. Dit hotel/hostel doet echt alles verkeerd als het gaat om hospitallity.

Tjarda ligt het eerste in het water en negeert hiermee het neusleeg debacle vollledig. Ik wacht nog even. Ga het zwembad in, maar kan vervolgens niet de ontspanning vinden waar ik op hoopte. Dus besluit ik een boekje te lezen. In plaats daarvan kijk ik gefascineerd naar het weer wat met de minuut onstuimiger wordt. Fantastisch! Dan vallen de eerste druppels. En terwijl we terug naar de kamer lopen begint het te stortregenen. En dit houdt niet meer op en dus lopen we gezellig onder een paraplu richting een restaurantje. We komen in gesprek over de rest van de reis wat uiteindelijk meer frustreert, omdat mobiele websites niet meewerken. En in plaats van avondeten nemen we hapjes, uit de frituur. We nemen een moijto en voelen ons allebei niet zo lekker. Een combi van de drie hoofdelementen die avond: frustratie, frituur en moijto die er meer uit zag als een mislukte groentesoep.

Terug naar de kamer dus. Bleeggh! Maar als we bij het hek staan heb ik dit keer niet eens de sleutel bij me. Want die had ik in de airco laten zitten, zodat onze kamer lekker cool zou zijn. De volgende 10 minuten proberen we iemand wakker te krijgen. In een van de kamertjes zien we benen van een persoon, alleen die slaapt. Het blijkt oma te zijn. Ze is de enige ter plaatse, dus hoe rot het ook is, ze moet wakker worden. Ik ram keihard op het hek en zie beweging. Ik ram nog eens. Ja! Ze is wakker. Ze schuifelt wat over de vloer terwijl ze probeert op te staan. Het is echt niet om aan te zien. Maar het kan niet anders.

Met de 5 woorden engels die ze heeft opgevangen, weet ze datzelfde belerende toontje als haar dochter aan te vangen. Ik ben wel een beetje klaar met deze mensen.

De volgende ochtend vertrekken we na een laatste koffie van ons favoriete bolle mannetje naar Lopburi.

Na anderhalf uur in de trein stappen we uit in het centrum. Al snel hebben we ons hostel gevonden en besluiten gelijk een 2e nacht bij te boeken. We gaan met de gewone trein met airco (reis van 9u ) naar Chiangmai. Het is dat want de nachttrein is vol. En om met de boemel naar Chiangmai te gaan, overleven we niet.

Maar goed, detrein die we kiezen heeft wel pas overmorgen plek. Het is vakantie en we vermaken ons wel!

Bij het hotel krijgen we schattige roze fietsjes waar we net op passen. Ik heb 1 rem en bij tjarda staat het zadel laag. Een hele lange fietstocht zit er niet in.

Dus beginnen we bij het koffietentje om de hoek. De airco staat hier op vriesstand en ik begin inmiddels verkouden te raken van de grote tempratuurvershcillen. Verder geen geklaag!

Na de koffie fietsen we naar de tempelruine tegenover het station die we al hadden gezien toen we aankwamen. Net niet mooier dan die in Ayutthaya aan het water, maar zeker waard om doorheen te wandelen.

Lopburi staat bekend om de rijke historie, maar ook om de apen die eeen deel van het dorp hebben overgenomen. Dat willen we wel zien.

Als we op de hoek van kruising staan zegt Tjarda ‘volgens mij zijn hier geen apen, heb er nog een een gezien’. Dan kijken we naar links. Tientallen apen. Op de gebouwen, aan de stroomdraden en op straat. Ze zijn niet bang, juist het omgekeerde. De mensen die er nog met een stalletje zitten hebben bamboestokken om ze weg te houden, tevergeefs overigens. Aan de rechterkant van het kruispunt staat weer prachtige ruine van een tempel met daarop zelfs honderden apen. Daartussen lopen enkele groepjes toeristen. Ik vind er niks aan. Onbetrouwbare beestjes. En zonder dat ik het doorheb fiets ik in het midden van de weg richting de andere kant van de straat. We laten deze ontmoeting even bezinken en gaan op zoek naar het lunchtentje. Maar telkens nemen we een verkeerde afslag. Zodat we pas een goed uur later bij Noom’s Guesthouse aankomen. We hebben honger en dorst. En drinken bier en eten een curry.

We sluiten de dag af met een thaise massage. Heerlijk! Kleine knokige vingers drukken de spanningen weg uit mijn nek, schouders en rug. Na een uur staan we beneden, slaperig en voldaan (toch ook een soort happy end hihi). We betalen 9,- omgerekend.

Om 10 u stappen we weer op onze fietsjes. Dit keer gaan we een groter stuk bekijken en naar het oude paleis.

Het oude paleis is gratis te bezoeken. En weer is er goed te zien dat er vroeger (1600) rijkdom was. Er zijn zelfs olifantenstallen. Achter een grote deur zit nog meer en ik duw de deur open. Hier is oud en nieuw tegen elkaar aangebouwd met een mooie tuin. We fotograferen erop los, tot er een bewaker boos naar ons toekomt en ons terug manouvreert richting die deur waar we net doorheen waren gekomen. Blijkbaar is het gesloten. Wisten wij veel. Dit staat nergens aangegeven. Teleurgesteld stappen we uit het paleis en lopen richting de stad. We laten onze fietsen even staan.

We doen nog een poging om langs de apen te gaan. Maar eenmaal tussen de mormels, zien we niets meer dan verwende, zieke beesten. Weer gaan we toch snel weer weg.

Aan het einde van de middag ploffen we weer neer bij Noom’s, enige terras in het dorp, en blijven daar zitten tot we teruggaan naar het hotel. Lekker even ontspannen. Maar niet voor ik een paar keer win met toepen en pesten. Gek op spelletjes! Zeker als ik win 😉

De volgende ochtend is het tijd voor onze 9 uur durende reis naar Chiang Mai.

Comments are closed.